sv DWO MO11-1 – Valken’68 MO11-1: 5 – 0 (4 – 0)

      Reacties uitgeschakeld voor sv DWO MO11-1 – Valken’68 MO11-1: 5 – 0 (4 – 0)

Zaterdag 12 november 2016

Door: Pieter

Ik zeg nog terwijl ik langs de lijn sta, “Ik maak geen verslag want ik heb al mijn aandacht nodig voor Frederique”. Maar na de wedstrijd besluit ze om met Isra te gaan spelen, mooi!, toch de handen vrij.

Dus tijd over om over Sinterklaas te gaan nadenken, zo te zien is de rommelpiet al bij Frederique op de kamer geweest, de wasmachine is op zolder ergerlijk aan het piepen en de tosti’s verbranden bijna dat ze zo zwart zijn als ..… of mag dat ook al niet meer, hoezo handen vrij?

Dan even terug naar gisteravond het bakken van een appeltaart voor een ervaren appeltaartbakker is een makkie omdat ik afgelopen zomer er zeker wel 40 gebakken heb in IJssalon Fanielje gelegen aan de sluisjes in Leidschendam en dan is het voor deze ervaren appeltaartbakker een grote teleurstelling als het een keertje mis gaat. Ik heb trouwens aan de eigenaar van Fanielje beloofd om de naam van de IJssalon een keer te noemen want ze maken en verkopen daar het lekkerste ijs van de hele omgeving (ter infohttp://www.ijssalonfanielje.nl/) Als de meisjes dit jaar bij de eerste 3 eindigen mogen ze zich daar samen met mij een keer ongans eten aan ijs, zo die staat! Maar het blijft voor mij een teleurstelling als het een keer met de appeltaart helemaal mis gaat. Een te zachte bodem, ik ben direct gaan googelen om te kijken wat er fout is gegaan. Ik kan jullie één ding zeggen, niet googelen want dan mag je niet meer in de zon zitten en je moet de appels zelf uit de boomgaard gaan plukken om zeker te zijn van de kwaliteit. Ik heb alles in twee plastic opbergdozen gedaan, de deksel dicht, naar de Voice gekeken en naar bed gegaan. Ik heb wel het gevoel gehad dat ik de hele nacht stoelen omgedraaid heb en gedroomd van natte bodems?

Ik was aangesteld om tijdens het voetbalpartijtje te functioneren als scheidsrechter, niet partijdig overigens.

De meisjes gingen goed van start direct de druk erop en het voordeel als scheidsrechter is dat je er bovenop staat, nu ja bovenop, soms weet ik echt niet wie van de teams de bal het laatst aangeraakt heeft omdat er dan zoveel kleine beentjes bij elkaar zijn geweest maar over het algemeen reguleert het zich zelf. Het viel mij op dat er al heel wat naar elkaar gespeeld wordt en dat het roepen van “hier, hier” beloond wordt. Natuurlijk is het scoren de slagroom op de appeltaart en dat je als verdediger deze kans eigenlijk niet krijgt om te scoren. Maar…….. als je als verdediger de kansen van de aanvallers van de tegenpartij in de kiem smoort is dat eigenlijk iedere keer scoren. Enfin al snel komen de meiden op 1 – 0  en ze gaan door tot de rust. De meeste doelpunten vallen in de eerste helft en ik mag wel zeggen dat de meisjes van Valken’68 trots mogen zijn op hun keeper.

Overigens hebben wij ook een keeper maar die hoeft eigenlijk de volgende keer niet mee want ze heeft ook dit keer weer bijna niets te doen gehad. Wat wel jammer is want ze is knetter goed.

Ons middenveld blijft sterk hoewel het middenveld zowel links als rechts en voor en achter te vinden is, o sorry dat hoort ook zo. Ik heb ook eigenlijk geen verstand van voetbal.

De tweede helft gaf een ander beeld, de posities zijn een beetje gewisseld, de coach wilde eens kijken hoe de verschillende meiden het doen op andere posities. Ja, ja dat ging ten koste van het doelsaldo, op zich jammer omdat SVC wint met 0 – 8 en nu staan we even op de tweede plaats maar dat is maar voor kort want volgende week ……   daar durf ik geen uitspraak over te doen.

Het is 5 – 0 geworden, gefeliciteerd.

Het was weer genieten voor de toeschouwers, coaches, meiden en last but not least de scheids!

Sharing is caring!