vv Katwijk MO11-1 – sv DWO MO11-1: 1 – 1 (1 – 0)

      Reacties uitgeschakeld voor vv Katwijk MO11-1 – sv DWO MO11-1: 1 – 1 (1 – 0)

Zaterdag 10 december 2016

Door: Pieter

Sinterklaas is weer terug naar zijn eigen land waar dat dan ook mag zijn. De kinderen stuiteren minder, de surprises voor school  die de papa’s en mama’s samen met hun kind hebben gemaakt zijn afgeleverd, de lijm kan van de vingers en de cadeaustress is weer voor een jaar klaar. Nu is het tijd voor voetballen!

Het voordeel dat je hebt als je een stukje schrijft is dat je zo’n ochtend een beetje van je af kan schrijven. De wind waaide de verkeerde kant op, het was koud, een scheidsrechter die het woord “voordeel” heeft uitgevonden, de keeper van de tegenstander was groot en een twijfelachtig eindsignaal.

Enfin de wedstrijd.

Ik was er al om 9.00 uur en dat komt omdat ik ben meegereden met m’n ex en zij heeft het woord Max uitgevonden. Ha ha. Maar er zijn teamleden die er nog vroeger zijn. Mooi hè.

Kayli is er met David en opa, Jada is er met Jordy, Floortje met Ray die nog een beetje grieperig is, Nienke met Jessica en Patrick die altijd goed zijn voor verhoogde bloeddruk, Elisa met Elvira waarvan wij het horloge hebben en zij de tijd (met een knop oog!), Isra met Memes, Mohammed en Amir, Ayapra met Kathleen en Stanley die altijd goedlachs zijn. Ook is Lisa er ergens met Sebas, Fenna en Daphne, natuurlijk is Frederique er en de coach JP met dochter Birgit.

Er wordt eerst koffie gedronken in het mooie maar akoestiekloze clubhuis. Het is gezien de hoofdtribune een serieuze club, trouwens heb ik het idee dat ARAG de hoofdsponsor is. Er wordt door de organisatie gevraagd om vrijwillig mee te doen om één euro per familie te doneren voor ieder gemaakt doelpunt. Het goede doel betreft een fonds voor kinderen met kanker (blijft een naar woord).

De meiden lopen zich al warm op het veld en ik zie dat de thermokleding de overhand heeft. Dit is de laatste competitiewedstrijd van het jaar en het zal wel weer spannend worden. Nog even de yell en van start gaan ze.

Ik heb mij voorgenomen om dit keer en misschien ook de volgende keer een meisje te volgen en dit keer is het Kayli.

Kayli met paardenstaart start rechtsachter, een positie waar ze zelf liever niet staat, want dan kan je niet scoren. Ik begrijp overigens de coach wel een beetje want die heeft toch graag de wat grotere meisjes in de achterhoede voor de verdediging.

Ondanks dat je als gast komt bij Katwijk krijgt het thuisteam de aftrap van de scheidsrechter. Bij de eerste tegencorner zie ik dat Kayli bij de eerste paal staat en aanwijzingen geeft aan de rest van het team. Heel goed! Ze is alert en ze houd de bal goed in de gaten. De uittrappen van de keeper van de tegenstander zijn ver, enerzijds komt dat door de wind en anderzijds omdat ze een stevige trap over zich heeft, dat is voor de thuiswedstrijd een puntje van aandacht.

Ik zie dat Kayli steeds bij haar tegenstander blijft maar door de druk van de wedstrijd maakt ze een air shot maar maakt het direct weer goed door voor haar tegenstander te komen en de bal weer gewoon af te pakken. Ze kijkt goed naar iemand die vrijloopt en speelt de bal de goede kant uit. Overigens zie je dat er al veel meer gekeken wordt wie er vrij loopt.

De teams zijn aan elkaar gewaagd en het gaat gelijk op. Kayli wordt gewisseld en staat nu even langs de lijn, iets wat ze begrijpt maar niet leuk vindt. Trouwens de meiden vinden het nooit leuk als ze gewisseld worden en dat is goed want dat houdt de alertheid er in.

Het is koud zeg!

Kayli valt even in voor een geblesseerde medespeelster die een trap tegen haar hiel kreeg. Vlak voor rust schiet de tegenpartij op het doel en door een wat ongelukkige stuiterbal belandt de bal in ons doel. Het is 1 – 0 en de teleurstelling is groot.

Dan is het fruittijd en ondanks dat je je helemaal scheel staat te schillen op lekkere appeltjes kan je beter alleen een komkommer in vijven snijden want die stukken vinden gretig aftrek.

De tweede helft begint en gelukkig staat Kayli rechtshalf zodat ze de kans krijgt om de bal eens lekker naar het goal te schieten. Het blijft een dametje, want ik zie de handjes in de lucht gaan als er een bal aankomt, heel meisjesachtig en toch leuk. Ze geeft een stevig schot op het doel maar er wordt helaas flink verdedigd.

De trainer van de tegenpartij staat gewoon binnen de lijnen van het speelveld aanwijzingen te geven. Iets waar ik mij mateloos aan erger, het ergeren zal wel komen omdat de meiden achterstaan. Pff. Het afspelen van de bal blijft lastig, je wilt toch zelf scoren, logisch toch! Maar gelukkig moet je als speelster ook wel eigenwijs zijn en dan neem je de kans en zo wordt het dan toch 1 – 1!

Langs de kant wordt er getwijfeld of de speeltijd niet voorbij is, maar de scheidsrechter is stoïcijns. Kayli blijft doorgaan en in de laatste minuut krijgen we nog een corner, maar de scheidsrechter is blijkbaar bang dat er gescoord wordt en fluit af nog voordat de corner genomen kan worden. Misschien een actiepuntje voor Katwijk om daar wat aandacht aan te geven bij een volgende wedstrijd.

De meiden sluiten de winterstop af op de tweede plaats, wat ik persoonlijk een heel mooi resultaat vind.

Ik wens jullie allemaal een mooie kerst toe, een gezellige oudjaarsavond en een goed en gezond begin van 2017.

Sharing is caring!