groepsfoto na de vossenjacht

Dit weekend was het lang verwachtte en enorm naar uitgekeken D, E en F kamp voor onze meiden in het mooie Schoorl. Vrijdagmiddag werd er verzameld bij Patricia en Rini en vertrokken we met 7 volgeladen auto’s naar Schoorl. De papa’s en mama’s kregen nog een knuffel en een dikke zoen en we zouden zeker goed luisteren.Na een rit van 5 kwartier kwamen we aan bij het verblijf vlak achter de Schoorlse duinen. Natuurlijk werd er direct gekeken waar we moesten slapen en kwam de vraag “mogen we voetballen” voor de eerste maar zekere niet de laatste keer. Alle meiden en begeleiding waren in de schitterende DWOmeiden kamp shirts goed herkenbaar voor de rest van Noord Holland.  Na het vinden van een slaapplaats en het opmaken van de bedden werd er richting de eetzaal getogen waar een heerlijke soep en een broodmaaltijd de basis moesten vormen voor een geweldig weekend.

Na het eten werden de teams gemaakt en in 5 teams van 5 deelnemers zouden we de corvee maar ook het voetbaltoernooi van zaterdag spelen. Na de eerste ballen uit de sloot gehaald te hebben werd de vossenjacht door de leiding uitgezet. Gerenomeerde corifeeën als Kwebbel, Bob de Bauer, Tinky Winky, de Circus DikkeDeur en Lieveheersbeestje hadden hiervoor hun medewerking toegezegd. Dat Lucky Luke in de koffer bleef kwam eerder door een klein gebrek aan transportmiddelen dan doordat hij maatje 164 had. De lekke band die gedurende de eerste dag zo nu en dan ter sprake kwam kan in dit verslag feitelijk onvermeld blijven.

Nadat de vossen hun strategische posities in de Schoorlse duinen hadden ingenomen gingen de meiden gespannen met een begeleider in 3 groepen het gebied in om de vossen te zoeken. Al snel werd de in het paars geklede Tinky Winky opgemerkt bovenop zijn ver gelegen duin waardoor de groepen vergaten naar Bob en het lieveheersbeestje te zoeken. Ondanks het luide roepen van “kunnen wij het maken” en “wat zegt een Lieveheersbeestje eigenlijk” bleken deze vossen voor de meiden het lastigst te lokaliseren. Nadat ook De Dikke Deur en Kwebbeldekweb luid ploppend waren gevonden vertrokken we uit de ondertussen schemerige duinen. Dat de vossen nog enkele terloops voorbij fietsende onbekenden en een tot de tanden gecamoufleerde vogelaar het gebied uit deden vliegen is ook slechts bij een enkeling opgevallen.

Aangekomen in het kamp werd er nog wat gedronken en wat chips gegeten en ging iedereen tanden poetsen en slapen. Altans dat was de opdracht. De leiding was in een ongekend spannende klaverjasboom verzeild waardoor er wellicht hier en daar met wat vertraging in slaap gevallen werd door de meiden.

Na een rustige nacht was tussen 7 uur en 8 uur iedereen weer wakker en werd het ontbijt genoten. De gevreesde strandtraining stond op het programma in de ochtend. Hoe dit uiteindelijk ontaarde in natte schoenen, broeken, krabbetjes vangen en hier en daar een kopbal is de schrijver onduidelijk gebleven. Terug bij het kamp werd een stevige lunch gebruikt als basis voor het onderlinge toernooi waarbij op het scherpst van de snede werd gespeeld om de Kamp Schoorl 2012 titel. Dat uiteindelijk Chelsea de cup won met Milou, Elisa, Kayleigh, Amy en Johan was eigenlijk logisch en zeker verdiend.

Onder luid gejuich werd door de lokale snackbar het avondeten bezorgd en de patat, kroketten en oveige snacks smaakten geweldig. Na nog wat gevoetbal, schapen tikken en konijnen vangen stond het kampvuur centraal op de ‘Bonte avond” Mede door het schitterende weer van de afgelopen dagen was iedereen eigenlijk moe en voldaan. Het ‘Latje trap in het donker” werd uiteindlijk gewonnen door Tirza en Charlotte, beide met waarschijnlijk 3 punten, het was immers donker.

Na het tanden poetsen ging een ieder snel slapen en pas rond 8 uur de volgende ochtend waren de eerste geluiden pas hoorbaar op de slaapzaal. Helaas regende het op zondagmorgen en werd besloten om na het ontbijt een filmpje te starten.

Na de film moest er toch nog wat beklommen worden waarna het duin in Schoorl zich eigenlijk al snel gewonnen gaf. De kikkertjes bij het schitterend op 9,70 meter boven NAP gelegen duinven werden verwend met wat aanacht waarna de afdaling van Kim vanaf het duin wel heel spectaculair was. Zeker Sjaak Afhaak 1 en 2 konden goed zien hoe Kim na een salto geweldig landde en onbeweegelijk als een volleerd turnster naar de jury knikte om zeker voor de landing de maximale score te kunnen incasseren.

Na een snelle lunch waarbij eigenlijk iedereen meer moe was dan honger had, werd het kamp geruimd, schoon geveegd en verlaten. Om omgeveer 16:00 uur konden de meiden weer met hun ouders naar huis om bij te komen van een geweldig fantastisch weekend.

Rest ons de leiding te bedanken en met name Patricia voor haar tomeloze inzet dit kamp een succes te maken. Natuurlijk had dat nooit gekund zonder de geweldige D, E en F meiden die mee waren en die allen (let op ouders) goed luisterden, zelf alles opruimden, geen grote mond hadden, lief voor elkaar en bovendien erg gezellig waren om mee weg te zijn. Meiden KLASSE!